ဆူးထဲက ဘ၀

ေန႕တစ္ခုရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆာေလာင္ျခင္းေတြကို
ခတၱေရႏုတ္ေျမာင္းထဲ စြန္႕ခ်ခဲ့တယ္။
တိတိရိရိ ျပက္ခ်သြားတဲ့ စိတ္အစံုက
သံဆူးခ်ံဳေတြ ဗရပြ နဲ႕။
အတၱက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သူေကာင္းျပဳခဲ့၊
အေတြေ၀ဆံုးေသာ လမ္းခုလက္က
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဆည္းဆာကို နက္နက္ရိႈ္င္းရိႈင္း
သူတို႕လြင့္ျပစ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ တကိုယ္စာပါ။
မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ စိတ္ေတေလေတြ
ညေနတိုင္းထိုင္ေနက် အရက္ဆုိင္အိုမွာ
ျပန္လည္ စီကာကံုးခဲ့ရ။
တေစၦမေၾကာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္
တေစၦေျခာက္တဲ့ အိပ္မက္ေတြပဲ မက္မက္ေနရ။
မိုးလင္းမ်က္ႏွာသစ္မယ့္ ေရက
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးေတြကို ေလွာင္ေျပာင္ေနသလို
အသိစိတ္ရဲ႕အသိက ပိုက္ဆံမရွိခဲ့။
ေျခေထာက္နဲ႕ နင္းေလွ်ာက္ေနမိတဲ့
အိမ္ေရွ႕က လမ္းေတြကိုပဲ ႏွေမွ်ာေနမိ။
အသက္ေတြရလာၿပီ။
ဒီလိုနဲ႕ပဲ
ေန႕တစ္ခုရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆာေလာင္ျခင္းေတြကို
ခတၱေရႏုတ္ေျမာင္းထဲ စြန္႕ခ်ခဲ့ရျပန္တယ္။